Ο Κ. και η Κ.

Κάθισαν στις δύο θέσεις ακριβώς απέναντί μου. Βρέθηκα ξαφνικά στον ορίζοντά τους, χωρίς να προλάβω να αντιδράσω. Έγραφα στο κινητό και δεν πρόλαβα καν να δω ποιος τους συνόδευσε μέχρι τις συγκεκριμένες πλαστικές θέσεις. Κάποια νοσοκόμα μάλλον, ωστόσο, αυτό επαναλαμβανόταν συνέχεια όλη την ημέρα, οπότε δεν έδωσα πολλή σημασία και συνέχισα να γράφω.

Πάτησα  το τελευταίο send ελπίζοντας ότι δε “χτυπάνε ενημερώσεις” στο κινητό του και δε θα ξυπνήσω τον παραλήπτη, θα γλιτώσω το βρισίδι καθώς θα τον πετύχει το μέιλ στον πρωινό καφέ του, μια πιο λογική ώρα. Και τώρα, πάλι δεν είχα τίποτα να κάνω. Αλλά, αφού ήρθαν αυτοί οι δύο, μάλλον ξεκινάει η κανονική, η πρωινή βάρδια και άρα… τελείωσε επιτέλους η κωλονύχτα!? Continue reading

el tiempo abierto

ο χωροχρόνος φτιάχτηκε για να τα στριμώχνει όλα πάνω του.

να χωράνε, να συμβαίνουν όλα, οπουδήποτε, πάντα.

μια παράξενη «βαλίτσα» για να τσαλακώνονται οι άνθρωποι στο ταξίδι, όπως τα ρούχα.

κι όταν ο χωροχρόνος σφίξει κι άλλο

και μικρύνει πάλι το “ω”

θα χορεύουν όλοι… σ’ έναν χοροχρόνο.

όλα “ο”.

χορός με συμπληρωμένες αγκαλιές.

TeQuieroSur Link: http://wp.me/p1mhMO-bF

“σπίτι μου ήταν το τριαντάφυλλο…”

Σαν ήμουνα παιδί μικρό και όμορφο

σπίτι μου ήταν το τριαντάφυλλο

και θάλασσές μου οι πηγές.

(Είναι πληγή το τριαντάφυλλο

και είναι αίμα οι πηγές)

– Για πες μου, άλλαξες πολύ;

– Οχι, δεν άλλαξα πολύ.

Οταν γυρίσουμε σαν άνεμος στο σπίτι μας

κύττα στο μέτωπό μου

θε νάβρεις τα λουλούδια φοινικιές

και τις πηγές ιδρώτα,

θα μ’ εύρεις όπως ήμουνα

μικρό παιδί και όμορφο.

Μαχμούντ Νταρουίς – Παλαιστινιακή Ποίηση, Το πέσιμο του φεγγαριού, VIII*

ΥΓ ακόμα και το τελευταίο τριαντάφυλλο, με υπέροχο άρωμα, μπορεί και χορεύει…

without complicated figures…😉

http://makeagif.com/VQTRF9

Spitimouitan_Link: http://wp.me/p1mhMO-bk

*υποθέτω υπάγεται εκεί, δεν είχε τίτλο συγκεκριμένο

** Milonga