Μια Τετάρτη…

Ένα αυτοκαταστροφικό,

ταξίδι μες στο κρύο,

στο μαύρο, στο μοναχικό,

κενό προς το θηρίο.

Τριγύρω στήνει του, χορό,

μήπως τον καλοπιάσει

φιλί του στέλνει συνοδό

τη ρότα του ν’αλλάξει…

B2Qm0T-IMAErh5H

No need for words now
We sit in silence
You look me
In the eye directly

You met me
I think it’s Wednesday
The evening
The mess we’re in and
The city sun sets over me…

Sail_away Link: http://wp.me/p1mhMO-am

ΥΓ κοίτα που ήταν Τετάρτη, η μέρα που η Rosetta έστειλε Philae

στον κομήτη 67P/Churyumov–Gerasimenko…

ΥΓ2 Το σύμπαν ξέρει και τρολάρει.-

Trollaurora να φύγουμε…

Δεν είναι “συμπτώσεις”.

Δεν “τυχαίνει”.

Είναι απλό και ξεκάθαρο τρολάρισμα από το Σύμπαν teleiakaipayla

Είναι το τραγούδι που παίζει στα ηχεία του τυροπιτάδικου, μπροστά από το οποίο περνάς σκεφτικός και αναρωτώμενος “καλά έκανα; μήπως δεν έπρεπε;”. Και παίρνεις την τρολοαπάντησή σου.

Είναι η κυρία στο ταχυτρολοδρομείο. Ναι… Είναι σίγουρα βαλτή. Μα, βέβαια! Έχει και τρολοκάμερα από πάνω, για να καταγραφτεί η έκπληξη στην φάτσα σου.

Είναι το κείμενο στο μπλογκ ενός άγνωστου μυαλού, που ήδη γράφει αυτά που σκεφτόσουν.

Νομίζω, οι αγαπημένοι που έφυγαν, έχουν μαζευτεί από πάνω μας και δεν τους βλέπουμε, δεν τους ακούμε, αλλά που και που μας στέλνουν τρολοενέργεια και φτιάχνουν ένα όμορφο σέλας τρολοαγάπης. Φωτίζει και κομπλάρει. Αυτή είναι η δουλειά του.

Αλλά πρέπει να’χεις την αγκαλιά σου, τα μάτια σου, τα αυτιά σου, ανοιχτά.

Δεν έχει ρεπό σε αυτά. Ανοιχτά 24/7. Γιατί δε διαρκούν πολύ. Ίσα να φωτίσει και να σε κομπλάρει και μετά… πάλι “σκέτη νύχτα”. ‘Till next time.

Setrollarw_ara_yparxeis Link: http://wp.me/p1mhMO-ah